5 Ekim 2010 Salı

Toraman'ın Düşüşü

(*)yazilanlardaki kisiler tamamen hayal urunudur. Empati kurarak kisinin agzindan yazilmaya calisilmistir. 

90+7 de kendi halimde, duran top sonrasi geriye donuyordum. Once enseme bir tokat indi. Oyunun sicakligindan kimin yaptigini anlayamadim. Arkama dondum. Kavruk, ilk kavgasina giren heyecanli bir adam vardi karsimda. Soylemesi ayip, topa da adama da en sert oyunculardan olarak bilinirim. Ozellikle gencligimde kimleri kimleri bicmedim. Hepsinde fazla fazla cezami cektim. Hatta bazen bicmesem de bicecek gibi geliyor diyorlardi. Bu yuzden de ceza cektim. 

Herkes fikir ozgurlugu derken, eyleme gecmemis her dusunce ozgurdur derken bile, benim dusuncemi disaridan okuyup bana istedikleri dusunceyi empoze ettiler. Ben adamin ayagini kirmaya gidiyordum, evet. 

Cok degistim o zamanlardan beri, Daha sakinim. Ozellikle bir onceki hocamiz doneminde oyuncuya da hakeme de oyuna da saygiyi ogrendik. Artik eskisi kadar hakeme bile itiraz etmiyorum. Bazi yuksek tansiyonlu maclar haric. Normal maclarda hakemi ezen 11 oyuncu bile gorduk yakin zamanda. Sonucta ben de insanim ve bazen yapmamam gerekenleri yaptigim oluyor. Bunlar aslinda burada yapmamam gereken ama, haksizlik oldugunu dusundugum icin itiraz ettigim, kavga ettigim olaylar oluyor. 

Bulundugum kulubun en eski oyuncularindanim. Kaptanlik mertebesine bile eristim. Artik daha olgunum. Zaten artik daha olgun oldugum icin simdi bu kadar tartisiliyorum. 

Pazar gecesi oynanan macin ardindan, ligin degerini getirilen 2 adamla yukseltemeyecegini anlamayan futbol takimi yoneticilerine nazire yaparcasina, bir futbol federasyonu projesiyle yayinci kurulusa getirilen bir alman hakem tarafindan fair playi bozmakla suclandim. Eski ben olsam, orada dakika 1 de olsa 90 da olsa, kafasini gozunu sikacagim adama karsi, sadece napiyorsun ulan dedim. Tokat yedigim icindi yanlis anlasilmasin. Kendi halimde gidiyordum. Ustune bir de yumruk yedim. Yedigim yumruk sonrasi hakemin bunu gormedigini dusundum. asistan hakem ve 4. hakemi hakemi uyarmaya itmek icin yere biraktim kendimi. Herseyin basinda YUMRUK yedim. Sacma sapan alinmis bir gardla, yeni yetme birinden yumruk yedim. 

Tokati yedigimde geri donmesem, herkes bu formayi giyen birine, ustelik takim kaptanina tokat atilabilecegini dusunecekti. Bu muydu istediginiz durus? Ya da Yumrugu yedigimde karsilik verip kafasini gozunu kirsaydim. O zaman kahraman yapacaktiniz beni degil mi buyuk Besiktas taraftari? Yiyecegim 5 maclik cezanin takima olan zararindan bahsedilecekti bu sefer. Benim bu takimda olmamam gerektigi soylenecekti. Dar rotasyonlu defansimiz ne olacakti? 

Sunu anladim ki, onu da yapsam, bunu da yapsam kimseye yaranamayacaktim. Benim icin o an dogru olani yaptim. Bunu ilk anda gormeyen hakeme, liginin degerini boyle kurtarabilecegini sanan federasyona, tarafsiz dedigi hakemin aslinda sadece kendi tarafinda oldugunu anlamayan yayinci kurulusa ve en basta da beni fair playi bozmakla, ona riayet etmemekle itham eden taraftarlarimiza o an orada olmalarini ve o yumrugu yemelerini istiyorum. Yukaridaki duygularla dolu olacaksiniz, emin olun. 

(*)yazilanlardaki kisiler tamamen hayal urunudur. Empati kurarak kisinin agzindan yazilmaya calisilmistir. 

Hiç yorum yok: