İyileşirken

Bir kaçıp gitme isteği ile doluyum ki aylardır. Hiç bir başladığım işi bitiremedim. Yemeğimi bile yarım bırakıyorum artık. Gören de parayı bulunca yemeği bitirmediğimi sanıyor. Sünnetini kılmadan camiden çıkan Murat Cemcir gibi bir utangaç tavrım da yok.

Bunu biraz kurcalayan bilir ama sen de bil sevgili anonim; Mutlu için temizlik vakti 2. Ondandır bu videoyu izledikçe gözlerim yaşarıp duruyor.

Üç aşamanın ikincisini başarıyorum bugün. Tebrikleri sona saklayalım.

Her şey kendine saygısı daha fazla olan bir insan olabilmek için.

dolap

eskiye dair şeyleri atmayı, derlemeyi, kaldırmayı hep sevmişimdir. yıllar yılı televizyon dolabının altındaki iki kapaklı, kulpu olmayan bölmeyi kitaplarım için kullandığımdan, evin bana ayırabileceği başka alan da olmadığından, bir süre düzenli gittikten sonra eninde sonunda yığınlara dönüşürdü. işte o yığınları kaldırıp, eski defterlerimi, bozuk kulaklıkları, bitmiş pilleri toplayıp, yine dolaptan çıkardığım poşetlerin içine doldurmaktan büyük keyif alırdım.

yine bir temizlik zamanıydı, cüzdanda, kitaplığımda, dolabımda, bilgisayarımda, mailimde... büyük temizlikler yaptım. üzgün müyüm? evet, ama yapmam gerekiyordu. unuttum mu? delisin..

ama o dolabı da çöpe atacağım artık. doldurmayayım hiçbir şeyi, yığın yığın birbirinin üzerine. sadece kitaplarım ve bilgisayarım... çayım, ayranım ve sigaram...