eskiye dair şeyleri atmayı, derlemeyi, kaldırmayı hep sevmişimdir. yıllar yılı televizyon dolabının altındaki iki kapaklı, kulpu olmayan bölmeyi kitaplarım için kullandığımdan, evin bana ayırabileceği başka alan da olmadığından, bir süre düzenli gittikten sonra eninde sonunda yığınlara dönüşürdü. işte o yığınları kaldırıp, eski defterlerimi, bozuk kulaklıkları, bitmiş pilleri toplayıp, yine dolaptan çıkardığım poşetlerin içine doldurmaktan büyük keyif alırdım.
yine bir temizlik zamanıydı, cüzdanda, kitaplığımda, dolabımda, bilgisayarımda, mailimde... büyük temizlikler yaptım. üzgün müyüm? evet, ama yapmam gerekiyordu. unuttum mu? delisin..
ama o dolabı da çöpe atacağım artık. doldurmayayım hiçbir şeyi, yığın yığın birbirinin üzerine. sadece kitaplarım ve bilgisayarım... çayım, ayranım ve sigaram...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder